Изминаа две десетолетија од создаването на двете раси.
Војната започна.
Виктор создаде армија од вампири, за да го заштити својот вид од врколаците.
Жален и заразен вид,
неспособен да го земе човечкиот лик повторно.
Додека тој не се роди.
Лушн.
Иако желбата на виктор беше да го уништи тоа дете,
Тој не го направи тоа.
Како поминуваа годините тоа дете порасна.
Поседуваше снага и волја како ниеден пред него.
Што мислиш, Соња? да направиме уште?
Од него ли ? - Не, како него.
Лушн ќе биде првиот од својот род,
првиот од новите врколаци.
Виктор ја користеше крвта на Лушн за своја корист,
искористувајки ја жедта на детето,
користејки ја против него, присилувајки го да се храни со луѓе.
Робови на Виктор.
Наместо тоа, направи нова раса бесмртници.
Врколаци но и луѓе.
За разлика од другите овој нов вид можеше да биде окован.
Робови кои ќе ги чуваат своите господари од дневното светло.
Барем Виктор мислеше така многу одамна.
ПОДЗЕМЕН СВЕТ ОДМАЗДАТА НА ВРКОЛАЦИТЕ
Благородниците се вознемирени, господару.
Зверовите сеуште не се ставени под контрола.
Врколаците ги убиле нивните робови. - Луѓето, растревожени?
Танис, те молам, не забивај нож во раната.
Сепак нивните изгубени робови е наше изгубено сребро.
Доста! Нели издржав десетина напади
откако Маркус и Амелиа заспаа?
Ќе се справиме во вукодлаците како и до сега.
Немаш ли нешто попаметно да правиш, ковачу?
Отколку да си играш со оружје? Барем биди корисен.
Имај малку благодарност Соња, на тој кој ти го спаси животот
Не ми е потребен спасител.
Кажи ми, Лушн ти имаш грижа на совеста убивајки свои ?
Ни малку. Тие се безмозочни зверови господару
Не се мои браќа. - Вистина ли?
Татко.
Достоен си за расата , но дали си го знаеш местото?
Држи се настрана од неа.
Ослободете се од ова.
На жалост го пропушти состанокот на советот.
Имам и други задолженија како што и сам знаеш.
Разбирам. Се надевам уживаше во јавањето по месечина.
Патролирав. - Непослушна си.
Ти реков да останеш внатре, во ѕидините
Ризикуваш многу, игнорирајки ги моите зборови.
Ќе ги доведеш волците тука кај смртнициве!
И зашто, татко, мојот ризик е поголем од нивниот?
Тие не се мои ќерки. Не се членови на советот, а ти си.
Еден ден ќе станеш старешина, тоа е твоето право по раѓање.
Советот има добро мислење спрема тебе, Соња.
Но тоа нема да биде вечно.
Не ли ти здосади од игрите и отсуствата?
Опасностите во шумата не се поголеми од оние во советот.
Да ги научиш тенкостите на политиката, да бидеш паметна и крута.
Така ќе им докажеш на сите дека си лојална кон семејството.
И кон мене.
На крајот на краиштата без лојалност...
...нема да се разликуваме многу од ѕверовите пред нашите врати.
Работете!
Врколаку!
Нема одмор, куче!
Доста.
Како се осмелуваш да дигнеш рака на мене?
Реков доста. - И тоа го кажува кучето на господарот?
Нема засекогаш да си му омилен.
Кога тоа ќе престане јас ќе бидам тука.
Да се надеваме дотогаш.
Што гледате? Враќајте се на работа!
На работа!
Ситуацијата е многу проста. Нападнати сме.
Шест пати во последните неколку седмици.
Ѕверовите стануваат се поуверени.
Каков ли хаос ќе настане ако само еден влезе?
Стравот ви е неоправдан.
Не ли сме заштитени од бесмртни?
Се разбира. Господару но благородниците не се.
И како што посочив, нивната положба е тешка.
Ако не можеме да ги заштитиме луѓето, ќе испаднеме слаби.
И како планирате да ја направиме стражата?
Додека ноќната стража патролира преку ноќта,
дневната стража може да патролира преку ден.
Врколаци да патролираат надвор од ѕидините? Да не сте полуделе?
Тие се родени од ѕверови,
тие се дивјаци и тој факт не може да биде избегнат!
Сметам дека чувствата кон тоа не ви се на место.
Можеме да создадеме привилегирана група од врколаци.
И да ги довериме на некој во кој ќе имаме поверение.
Зашто да не биде Лушн, тој кој ја спаси ќерка ви денес.
Сметам дека треба да го чуеме и нејзиното мислење за ова.
Изгледа е потребна на некое друго место. - Најди ја.
Ќе го земам вашето мислење...
како препорака. - Благодарам, господару.
Ќе можам да им кажам на благородниците кога ќе пристигнат утре
дека немаме скриени интереси.
Моја дамо.
Вистина ли е, тоа што си го рекол на татко ми?
Не си чувствувал вина, додека си ги убивал?
Тие се просто животни... неспособни на ништо.
Зашто тогаш да чувствувам нешто?
Соња, ако заминам од овде, ќе дојдеш ли со мене?
Да заминеш?
Не го кажувај тоа, не го ни помислувај!
Ќе те ловат како останатите.
Не ако го извадам ова. Погледни...
Го направив. Ова ќе биде мојата слобода.
Лушн, вети ми, дека нема да го употребиш!
Те молам! - Тоа ли е одговорот? Нема да дојдеш?
Сакаш да останам тука?
Окован како животно? - Лушн.
Вампири и врколаци, и двете сме деца на Корвин.
Само мојата фамилија се робови.
Ќе го употребам клучов.... и ќе го напуштам ова место
Но не сакам да го направам тоа без тебе.
Некакви вести од ќерка ми?
Сеуште ја барам.
Несакаше да ме прими, вратата беше заклучена? Зошто младите се толку слепи.
Си го ризикува местото во советот... а за што?
Не можам да си претпоставам.
Бидете подготвен. Господару благородниците доаѓаат наваму.
Прво увери се дека нема врколаци.
Оседлајте ги коњите!
Не оди. - Зашто?
Не можам да ја поднесам мислата да те загубам...
Нека оди некој друг.
Во случај, да би те смирило, ковачу,
јас сум способна да се грижам за себе.
Освен тоа... може да набљудаваш од ѕидините.
Соња, татко ви рече да останете.
Имам намера да ги спроведам нашите гости безбедно до портите.
Отворете ја вратата! - Тоа не е молба.
Татко ви е владетелот на замоков.
Благодарам, што ме подсетивте.
Внимавај, ковачу, твоите очи можат да ти ја издадат тајната.
Затвори го, дете!
Застанете во круг!
Извадете ги луѓето од таму веднаш!
Мирен, момче! Много си се воодушевил, а?
Тргај се ! - Премногу се!
Ќе настане масакр!
Сопрете го!
Димитри!
Лушн!
Соња!
Лушн, немој!
Не! застанете!
Го направи за да ме спаси!
Не ли сум јас господарот на замокот?
Знаеш добро, дека ти е забрането да ја вадиш огрлицата.
Го наруши законот откако ти дадов нов живот.
Раскошниот и блескав живот ќе ти заврши, робе!
Татко, остави го. Ти кажав...
Замолчи! За последен пат ми противречиш.
Отведете ја од тука!
Изгорете ги телата. сите!
Заради вадењето на огрлицата казната е 30 камшика!
Твоето предавство е шок за мене.
Ми беше како син.
Ти подарив живот. - Ми подари ми окови.
Сметам, дека си желен да знеаш за сиве овие години,
не можеш да го имаш едното без да го имаш и другото.
Почнете!
Ти реков, тука ќе сум, кога ќе му се одмилиш.
Што е ова? - Прекини.
Тој е еден од чуварите.
Тие се ѕверови. - Може да ги вознемири останатите.
Ти се молам, очекуваш да му се прости?
Не ли го познаваш? А сакаш да ги пуштам надвор од ѕидините!
Не може да им веруваме дури ни тука!
Според мене тоа беа 21 камшик. Продолжете!
Стој подалеку од него!
Ќе бидеш казнет како ѕвер исто како него.
Загрижена си за Луциан? Колку трогателно!
Еден роб! - Тој ми го спаси животот.
Не ли ти ми рече да покажам малку благодарност?
А ти немаш ни малку благодарност на оној кој и го спасил животот на ќерка ти?
Јас сум на работ, тоа што е жив, ја покажува мојата великодушност.
Доколку го оставам неказнет ќе влее самоувереност кај другите.
Под други околности ќе го дадам на неговата врста во
парчиња за јадење.
Но неговата казна е готова?
Ќе биде ослободен. - Ослободен?
Проценката ти е замаглена, Соња. Нема место за сентименталности.
Му беше забрането да ја симнува огрлицата но тој сепак ја симна.
Без обзир зашто го направил тоа...
Ќе си остане во затвор.
И ќе изгние таму.
Јануш и останатите ќе пристигнат наскоро.
Твоето присуство е задолжително.
Видов што направи таму.
Смела постапка... за човек.
И порано си се сретнувал со нив?
Сум слушал за нив во разговори.
Се плашиш ли од нив? - Да.
Но исто така сакам да живеам. - Од мене страв ли ти е?
Да. - Немој, нема од што.
Нема да те укасам.
Многу.
Како нив ли си? - Не.
Врколак сум, но не како нив.
Ме родил волк родот во шумата, без грам човечко во себе.
Тие се диви и избезумени ѕверови.
Те видов. -Ти се покорија.
Не сакаа да се тепаат со тебе.
Да.
Така е.
Не требаше да идеш, не смееш да бидеш овде- морав!
Љубов моја, прости ми. - И како мала ли беше инатлика?
Јас сум виновна. Да не излезев...
Тогаш немаше да бидеш овде.
Не си ти виновна.
Не можам да останам тука. Треба да го напуштам ова место.
Татко ми ќе пази на тебе сега повеќе од порано. Досега ќе избегаше да не бев јас.
Има ли некој од твоите на кој можеш да се довериш?
Нивната лојалност кон татко ми е поголема од онаа кон мене.
Може ли да му се доверам на Танис?
Не, тој знае за нас.
Но како? - Не знам.
Но сеуште ништо не му кажал на татко ти, знај дека нешто сака.
Соња дознај што сака.
Нека влезат.
Јануш!
Зар не го поседуваш најголемиот рудник за сребро во земјата?
Пак не нападнаа, господару
Работниците ми беа гризнати и се претворија во ѕверови.
Каква несреќност и... загуба.
Сметам, дека ја заслужувам добивката од твојот рудник.
Тоа ќе ги покрие нашите расходи за укажаната помош од нас
Каква помош? Сите ги видовме пожарите на патот за наваму.
Слушнавме за смртта на баронот Кавашр и неговата фамилија
Волците се и пред вашите порти. Зашто да плаќам данок,
кога дури ни сопствениот замок не можете да го заштитите?
Се ми собравте!
Сите сме оголени.
Погледнете го во очите тие не лажат!
Ова место е проколнато!
Тие не се луѓе, тие не се ништо повеќе од ѓаволите кои ја валкаат нашата земја!
Ако ѓаволот е пред вас, тоа е убедливо, ова е тој!
Помогнете ми! - Секако!
Има ли други говорници што сакаат да бидат ислушани?
Треба да ги наранам ѕверовите. - Одвратно!
Како кучиња!
Ние не сме животни!
Ова ли сакате да го правите? Да ги забавувате?
Да сте домашни миленици?
Треперејки под нивниот камшик
и да се тепаме помеѓу себе!
Тоа ли сакате?
Живеев по нивните правила целиот мој живот.
Ги штитев, им завидував...
А за што?
За да се однесуваат спрема мене како животно.
Не сме животни!
Имаме право на избор!
Може да избереме да бидеме повеќе од ова!
Може да бидеме робови...
Или можеме да бидеме врколаци!
Утрото е пред нас, дете.
Време е да ја оставиме оваа проклета ноќ позади нас. - Со задоволство.
Не чекаат тешки одлуки.
Ми треба твојата помош. - Се разбира, татко.
Кога веќе Луциан го нема треба да назначам друг на негово место.
Го нема? - Ѓи вознемирува останатите.
Мора да биде отстранет.
Изборот ќе биде тежок.
Беше со нас долго време...
Можеби Горг. Или пак Трасос.
Во нив може да се има ... поверение.
Многу добро. Ќе ги имам предвид.
Ти, дете мое, си најскапоценото нешто во моето срце.
Што си му рекол на татко ми?
Што? - Ништо.
Лажеш! - Зашто да му кажам?
Како така не си му кажал? - Дали татко ти...
ќе го поздрави радосно човекот кој ќе му каже дека неговата сакана ќерка
се зближува со ... врколак?
Не е познат по благодарност.
Сеуште не сум во позиција да го искорисам тоа... во своја корист.
Каква корист?
Има дванаесет конзула. - И ти не си еден од нив?
Точно така, не сум.
Што ако се одречам од моето место и едноставно ти го препуштам?
Можеш ли да го направиш тоа?
Можеш ли да ја чуваш тајната?
Сакам нешто во замена.
Имате две минути. Подолго е ризично.
Прости ми, немаше друг начин.
Танис?
Беше во право. Ќе ни помогне во замена за место во советот.
А татко ти ништо не знае? - Сигурна сум!
Со мене ќе дојдат Сабас, Кристо и човекот Рејс.
Нема да ги оставам. - Љубов, немаме време!
Татко ми ќе те убие утре, отакако луѓето ќе се вратат.
Можеш да избегаш по изгревот.
Но ти? - Важно е ти да останеш жив.
Најголема шанса имаш кога Виктор и стражарите спијат.
Јас ќе бидам со татко ми, за да бидам сигурна дека ќе избегаш.
Побрзајте!
Ако се извлечеш, за 3 дена по залезот на сонцето ќе се најдеме
кај реката ќе дојдам.
Што ако не успееш? - Ќе се сретнеме таму.
Излегувајте животни!
Биди храбар, човеку.
Знаеш ли кој е твојот проблем?
Не го разбираш природниот ред на нештата
Нештата се менуваат.
Биди спремен
Гледај на ова како на свадбен подарок.
Чекајте!
Не разбираш ли каква дарба ти давам?
Тоа е проклетство!
Што ни направија? - Наскоро ке дозанеш.
Не претворија во... Исти како тебе.
- Да. - Зошто?
- Сакаат да ве искористат како заштита.
Предпочитам да умрам. - И тоа време ќе дојде.
Времето дојде кога ќе зазори си одам од овде.
Секој што сака да ризикува може да дојде со мене?
Еден нов живот не чека надвор од ѕидиниве пријателе.
И ти можеш да бидеш дел од него еден од нас.
Или да останеш и да им служиш на нив.
Денес е денот на ѕверот. Да видам како изгледа!
Касниш, веќе отиде.
Со мене ли сте?
Сабас, Кристос ослободете ги останатите. Другите нека ме следат!
Слободни сте! Тргнувајте!
Наваму!
Taму!
Moраме да одиме! Бргу!
Продолжете!
Оган!
Рејс! Остави ги!
Ништо не може да се направи!
Ќе се вратам, ветувам!
Не!
Господару!
Господару, Лушн избега.
Одете! Ајде!
Господару!
Движете се!
Влегувај во стројот!
Taнис! - Движете се!
Да, господару.
Каде е клучот, што ти го дадов? Го чувам во оружаната.
Kако тогаш се ослободил?
Немам представа. - Ми истекува трпението.
Убиј го! - Не!
Ве молам.
- Проверете во оружаната. Треба да има некакво објаснение!
- Покажи ми.
Досега не сум бил надвор од ѕидините.
Насладувај се на моментот, Кристо, зашто наскоро треба да го најдеме патот за назад.
Не избегавме, за да ги оставам моите браќа.
Го пониживме Виктор, тие ќе ја платат цената за тоа.
Имавме среќа што се извлековме живи.
Малку сме и без оружје.
- Имаш право. Засега.
Благородникот кој те доведе, го знеаш ли патот до неговиот имот?
Да. - Добро, да одиме!
Мора да е овде некаде.
Тука беше...
Еве го.
Сигурно си направил друг.
Никогаш не сум се сомневал во тебе.
Немам намера да ги симнам вашите окови,
за да ги заменам со моите.
Бирајте... Можете да бегате и да се криете,
или да останете и да се борите!
Секој кој ќе се бори покрај мене ќе ја добие својата слобода...
и само ако сака.
Бесмртност!
Работата оди забрзано. што има?
Ќе има уште доброволци од имотите на запад.
Иди и види колку од нив сакаат да се ни се приклучат.
Ќе се сретнеме тука за два дена.
Татко!
Те уплашив ? Извини - Не, не ме уплаши.
Бев безмилосен...
Длабоко сум замислен и лут поради предавството на Лушн...
и си спомнав за твоите чувства.
За моите чувства? - Тие го затоплуваат нашиот живот,
што своевремено забораваме какви се всушност.
Решен сум да го уништам Лушн.
Можеше да постигне многу дури да стане и еден од нас.
Да.
Можеби.
Но тој немаше што да изгуби, нели?
Му помогна ли да избега?
Дали сум му помогнала?
Се разбира, не!
Ме лажеш ли?
Многу нешта сум извршила против твојата желба,
но тој е врколак.
Прости ми, душо,
но не ми оставаш друг избор.
Татко те молам...
Сакаше да ти верувам на лагите! мојата сопствена ќерка!
Како можеше? - Татко...
Го сакам.
Ти ме предаде! Си спиела со животно!
Те сакам повеќе од се!
Таа не смее да ја напушти оваа врата!
Уште колку треба да чекаме?
До крај на неделата ќе располагаме со доволно луѓе.
Некаква вест од Соња? - Никаква.
Требаше да е веќе тука.
Мојата почит, Луциан, но не гледам зашто треба да ја чекаме.
Таа не е една од нас. - Заборави ли, таа не ослободи?
Таа е вампир,
Те залажува. Може да ги доведе тука!
Вампирите несомнено не бараат.
Порано или покасно ќе не откријат но не преку неа!
Ти го поверив животот и додека јас командувам ти ќе исполнуваш!
Ти реков да молчиш.
Луцијан нападна два благороднички имоти, и избега со нивното оружје.
Робовите му се придружија.
Слободата е болест.
Мора да го вратите вашиот љубимец. Ви благодарам Коломан, Очигледно не гледаш!
Не морам да мрднам ни со прст понатака. Лушн сам ќе се врати.
Имам нешто, што тој го сака.
Госпоѓо ...
Лука, што е? Каде е таа?
Ја задржаа Соња. Виктор знае за вас двајцата.
Ќе ја убие. - Мислев дека треба да го знаеш тоа.
Се уште ништо, господару.
Замка е, и ти го знаеш тоа. - Нема да ја пуштам да умре сама.
Те следевме дотука, Лушн. ако тргнеш ќе те следиме и ние.
Ќе ти кажам една тајна, пријателу. Единственото нешто, поради кое
ме пратат е желбата за слобода. Таа желба и ги доведе овде.
Држи ги заедно додека да се вратам. Биди им водич ако не се вратам.
Добра ли си? - Да.
Лушн, ти беше слободен... - Не без тебе.
Треба да одиме . Сега!
Господару!
Ќерка ви избега.
Се разбира.
Наваму!
Одете! - Да, господару.
Сега!
Како се осмелуваш да го вперуваш оружјето спрема мене?
Не го сакав ова. - Јас сум ти татко!
Мислиш, дека можеш да ме победиш? - Не сакам да те победам...
Убивајќи ме мене нема да го спаси твојот скапоцен Лушн.
Те молам, отповикај ги твоите луѓе, во името на твојот внук!
Тоа е чудо, татко!
Единство во крвните линии.
Проклет да е денот, кога мајка ти те донесе на овој свет.
Тоа нешто во тебе...
Тоа е монструм!
Соња!-ова е готово - носете го!
Знаеш ли што направи овој нож не беше за тебе туку за него.
Ќе го предадев Лушн на советот и никој немаше...
...да знае за твојата неразумност.
Но после ова, никогаш.
Неее.! Нееее
Ако си отидев, ништо од ова немаше да се случи
Тогаш немаше да бидеш тој кој што си.
Ти имаше право.
Никој не би можел да трпи ваков живот.
Освен тоа тие се слободни благодарение на тебе.
Ситуацијата веќе се промени благодарение на ова што го направи.
Те издадов - Не.
Лушн, љубов моја.
Не си ме издал.
Изборот, кој го направив ме доведе овде.
Не ти.
Повеќе ризикуваше доаѓајќи овде за да ме спасиш.
Што истото би го направила и јас за тебе за нас.
Излегувај надвор
Нее! - Неее
Ќе ве убијам, сите.
Обвинета си од советот за измама спрема својот вид.
Се споила со животните.
Не е ништо подобра од избеганите, го имам спасено овој совет многу пати досега.
Ти ги убиваше своите и ги помеша крвните линии.
Резултат на тоа е изродот кој расне во тебе.
Минатите заслуги не можат да го избришат сегашното обвинение.
Ниту твојата позиција како член на советот.
Казната за овој злочин е смрт.
Како гласате?
Да.
- Да.
Таа е твоја ќерка!
Да.
Одведете го во салата!
Не! Не можете да го направите ова!
Виктор, не!
Не!
Лушн!
Соња, не! Погледни ме!
Држи ги очите кон мене. Соња, погледни ме!
Те сакам.
И јас те сакам.
Твојот бес неможе да го спречи ова што ќе се случи.
Збогум љубов моја!
Не!
Неее! Нееее!
Донеси ми ги моите мечеви. - Да, господару.
Господару...
Ослободи ги другите ! Оди!
Следете ме!
Мислев дека си мртов.
Ова е за тебе, а сега тргнувај!
Имаме многу поважни нешта од твоите бесценети документи!
Оди кај останатите! Веднаш!
Убијте ги кучињата!
Виктор...
Ја осквернави мојата ќерка! - Ја сакав!
Ти ја уби !
Требаше да ти забијам колец уште на денот кога се роди!
Да, требаше!
Но не го направи тоа.
Лушн!
Завршено ли е ?
Не.
Ова е само почетокот.
Да ти кажам нешто за твојот сакан татко.
Тој е тој кој што ти го уби семејството, не врколаците.
Во моментот кога те укаса не можеше да ја поднесе мислата да те убие.
Ти го потсетуваш на неговата сакана Соња,
ќерката која што тој ја осуди на смрт!
Лаги!
Kрај.